Wij zijn Schuytgraaf

De laatste verhalen vind je in Wij zijn Schuytgraaf, met interviews van verschillende mensen uit Schuytgraaf.

‘Juist die betrokkenheid maakt het wonen in deze wijk prettig’

Samen met Rozemarijn en hun dochters Sara (9 jaar) en Noor (7 jaar) woont Jasper Olie met veel plezier aan de kanovijver. Toen ze hier 12 jaar geleden kwamen wonen was dit gedeelte de eerste fase van de buurt Campus Veste.

Tijdens zijn studie industriële vormgeving aan de kunstacademie is Jasper vanuit Zevenaar in Arnhem op kamers gaan wonen. ‘Vanuit Arnhem-Noord heb ik jaren later toch de oversteek naar Arnhem-Zuid gemaakt. En tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van. We genieten van het dichtbij de binnenstad wonen, want je bent er zo. Met de auto, maar ook zeker met het openbaar vervoer of de fiets. Verder genieten we ervan dat het ‘buitengebied’ zo dichtbij is. We gaan er vaak op uit.  Zeker nu in deze bijzondere Corona-tijd. We fietsen, skeeleren of wandelen dan zo de weidsheid in richting de uiterwaarden, Park Lingezegen of door Meinerswijk naar de stad.’

Ook vindt Jasper de kinderrijke buurt heel fijn. ‘Er wonen veel vriendjes en vriendinnetjes in de straat en in de buurt. En naar de vriendinnetjes die iets verderop in Schuytgraaf wonen kunnen onze dochters inmiddels ook zelfstandig toe, met de fiets of skeelerend.’ Over het algemeen is Jasper zeer te spreken over Schuytgraaf. ‘Uiteraard zijn er altijd wel verbeterpunten te vinden. Ik erger mij bijvoorbeeld regelmatig aan het zwerfafval langs de wegen en paden. Als gezin doen we elk jaar mee aan ‘Schuytgraaf Schoon’.’ Jasper is ook actief als vrijwilliger bij de hoogstambrigade van Schuytgraaf. ‘Met een enthousiaste groep mensen onderhouden we de fruitbomen. We snoeien de bomen eens per jaar, oogsten het fruit en organiseren een oogstfeest.’

Vanaf 2008 heeft Jasper zijn eigen onderneming in Schuytgraaf gevestigd: Studio Jasper Olie. Het is een veelzijdig ontwerpbureau voor interieuradvies en -ontwerp, maatwerkmeubilair en interieur- en exterieurafwerking. ‘Inmiddels heb ik menig nieuwbouwwoning onder handen genomen. Afgelopen periode heb ik onder andere een grote zolderverbouwing gerealiseerd en een aantal maatwerkkasten ontworpen en gemaakt.’ Jasper vertelt dat hij ook in zijn vrije tijd altijd bezig is. ‘Ik ben van het onderhoud en houd van duurzaamheid. Door op de juiste manier om te gaan met materialen, kan je het langst genieten van mooie dingen. Ik vind het leuk om in de tuin en het huis bezig te zijn en de auto’s goed bij te houden. Stilzitten is aan mij niet besteed.’

‘Ik vind het leuk om te zien dat er regelmatig festiviteiten worden georganiseerd in de wijk, zoals bijvoorbeeld het wijkfeest en de kerstmarkt. Dat deze festiviteiten veel bezocht worden door bewoners, geeft aan dat de betrokkenheid groot is. Juist die betrokkenheid maakt het wonen in deze wijk prettig.’

‘ik vind het leuk dat er dingen voor de kids, jeugd en volwassenen worden georganiseerd’

Susan Kampen woont samen met haar partner Philippe sinds 2008 in Schuytgraaf aan de Kustvaart.

‘Toen ik Philippe leerde kennen, woonde ik in de stad Groningen en hij op kamers in Eindhoven. Van oorsprong ben ik Gelderse en gezien mijn toenmalige werk was het handig om meer in het midden van het land te wonen. Het werd een huurwoning in Nijmegen. Na een paar jaar wilden we iets voor onszelf en graag ‘boven’ de Waalbrug wonen. We stuitten een beetje bij toeval op deze woning in Schuytgraaf. De bouw was al begonnen, maar de vorige kopers kregen de financiering niet rond. Met iets meer dan een half jaar konden we er al in!’

Susan vertelt wat ze zo prettig vindt aan het wonen in Schuytgraaf: ‘Voor ons is het prettig dat we zó op de snelweg zijn richting familie en vrienden en dichtbij het centrum van de stad om een hapje te eten of terrasje te pakken. Hopelijk kan dat allemaal snel weer. Ik reis normaal gesproken met de trein naar mijn werk in Utrecht en een keer per week naar Breda en het is fijn dat het treinstation zo lekker dichtbij is. Ook is het prettig dat er een groene omgeving is om hard te lopen of even een wandeling te maken.’

Eigenlijk heeft Susan geen verbeterpunten voor de wijk. ‘Zelf maken we weinig gebruik van sociale voorzieningen of activiteiten in de wijk, maar ik vind het leuk dat er dingen voor de kids, jeugd en volwassenen worden georganiseerd. Dat voorkomt rondhangen en vandalisme.’

‘In mijn vrije tijd loop ik hard in Park Lingezegen bij hardloopvereniging De Loper en doe ik aan Pilates in de Salamander. Nu ik de laatste tijd geen reistijd voor mijn werk heb, kom ik weer toe aan lezen. Heerlijk om met dit weer in de tuin te ontspannen met een boek. Daarnaast vind ik het leuk om een cake of taart te bakken, een bordspel met vrienden te doen, uit eten te gaan of een terrasje te pakken. En uiteraard om familie of vrienden te bezoeken. Hopelijk kan dat snel weer verantwoord!’

Tenslotte wenst Susan de wijkgenoten toe dat iedereen net zo geniet van zijn eigen stulpje als zij en dat we respectvol naar elkaar blijven in deze rare Corona-tijd.

‘Het zou fijn zijn als er meer ecologische buurten in Schuytgraaf komen’

Katia woont met haar man Bart en hun twee kinderen Emma (8) en Sara (5) in de nieuwe buurt Locatie 3.0 in het project ‘De Kiem’. ‘We wonen ondertussen al meer dan 10 jaar in Schuytgraaf. Eerst hebben we in Parklane gewoond en onlangs zijn we naar de ecowijk verhuisd. We hebben hier prachtig uitzicht over het water en op de populieren.  Wonen in Schuytgraaf is voor ons wonen in een rustige omgeving met alle voorzieningen en midden in de natuur. Een jonge bruisende wijk. De eerste zeven jaar waren er nog geen winkels in Schuytgraaf en dat vonden wij soms wel lastig. Maar dat is inmiddels ruimschoots ingelopen.’

Voordat Katia in Schuytgraaf kwam wonen, heeft ze in Ede gewoond. ‘Ik ben geboren in Roemenië, vlakbij het slot van Graaf Dracula. Tien jaar geleden was het door schaarste moeilijk een woning te kopen in Ede. Arnhem had veel meer mogelijkheden, vooral in Schuytgraaf. Wij waren gelijk verliefd op de woning in Parklane en de omgeving.’

In het dagelijks leven werkt Katia als zelfstandig pedicure en heeft ze haar praktijk aan huis. ‘Het overgrote deel van mijn klanten komt uit Schuytgraaf. Maar ik heb ook al jaren klanten uit andere delen van Arnhem en omgeving.  Door mijn drukke praktijk en onze twee kleine kinderen is er weinig vrije tijd over. De twee meiden zitten op basisschool Confetti en gaan naar verenigingen in Schuytgraaf en in de buurt van de wijk. Zo heeft Emma op gym gezeten bij Meester Kees. Ik probeer zo veel mogelijk te helpen op school en sta altijd klaar voor klanten en gezinsleden die mijn hulp in spoedeisende gevallen nodig hebben. De tijd die overblijft proberen wij zoveel mogelijk samen met de kinderen door te brengen. Verder vind ik wandelen in de omgeving heerlijk.’

Voor Schuytgraaf heeft Katia de wens dat het winkelaanbod wat breder wordt en zou ze het fijn vinden als er meer ecologische buurten in Schuytgraaf komen, met meer oog voor de natuur.

‘Je bent hier zo dicht bij natuurlijk gebied waar je heerlijk een wandeling kunt maken’

Samen met haar man Peter en drie zonen Sem (16), Ruben (13) en Glen (10) en hun nieuwe aanwinst puppy Abby van 7 weken oud woont Wendy in de buurt De Riethorst. ‘We hebben in 2007 een stukje grond kunnen bemachtigen en mijn man heeft daarop zelf ons droomhuis gebouwd.’

‘Wij wonen met veel plezier in Schuytgraaf’, vertelt Wendy, ‘het is gevoelsmatig een gemoedelijk klein dorpje wat heel centraal ligt. Je bent snel in de stad, maar ook snel op de snelweg, ideaal toch? En er is eindelijk een winkelcentrum waar je van alles kunt kopen, dat is fijn.’

Wendy vindt dat je heerlijk rustig kunt wonen in De Riethorst. ‘Je bent hier zo dicht bij natuurlijk gebied waar je heerlijk een wandeling kunt maken. Er is in deze buurt wel weinig speelruimte voor de kinderen, bijvoorbeeld speeltuintjes voor de allerkleinsten of grasveldjes voor balspellen. Daarvoor moet je echt de buurt uit. Aan de andere kant zijn er brede straten waar alleen bestemmingsverkeer komt, dus dat is wel weer veilig voor de kleine kinderen.’

Wendy is geboren in Zevenaar en heeft in haar jeugd met heel veel plezier in Huissen gewoond. In Westervoort heeft ze 12 jaar haar eigen kapsalon gehad. Sinds 2010 heeft ze haar kapsalon ‘Wendy’s Haar Idee’ in Schuytgraaf. ‘Doordat de kapsalon naast ons huis zit, kan ik mijn werk prima combineren met ons gezin.’

Met de kapsalon en haar gezin is Wendy ontzettend druk. ‘Ik vind dit heerlijk en haal hier heel veel positieve energie uit. In mijn vrije tijd probeer ik te sporten en anders ben ik veel onder de mensen. Met onze vrienden en familie heerlijk een hapje eten en op z’n tijd een drankje drinken en genieten van het leven. Ik houd nu eenmaal van mensen om me heen. Sinds kort ben ik lid van de tennisvereniging, maar in verband met het Coronavirus zal het wel even duren voordat ik mijn eerste bal mag slaan.’

Wendy is blij dat Schuytgraaf meer voorzieningen heeft gekregen. ‘Er is voor ieder wat wils. Sportverenigingen,  culturele en  allerlei verschillende activiteiten. Er is zelfs een fantastische horeca gelegenheid op een super mooie locatie  waar je in je eigen wijk kunt socializen en met je sportclub, vrienden en familie bij elkaar kunt zitten. Wij hopen hier nog jaren gelukkig en gezond te mogen blijven wonen. Schuytgraaf is super leuk!’

‘Door het winkelcentrum zijn de dagelijkse dingen in de buurt en daarnaast ben je zo in de stad’

Mark Faaij woont vanaf het begin in Schuytgraaf. ‘Wij wonen in Tuinstad op het Dorserserf. Dat was het tweede blok dat werd opgeleverd. Wij hebben de hele wijk zo zien ontstaan en dat is leuk om te zien.’ Mark woont hier samen met zijn vrouw Floor en hun dochter Lizzy (10) en zoon Isaac (8).

Mark is opgegroeid in Elderveld. ‘Tijdens mijn studie ben ik naar Nijmegen verhuisd. Toen wij op zoek gingen naar een koophuis trok Arnhem toch weer. We wilden graag naar een nieuwbouwwijk en dus lag Schuytgraaf voor de hand.’

‘Schuytgraaf ligt vrij centraal. Door het winkelcentrum zijn de dagelijkse dingen in de buurt en daarnaast ben je zo in de stad. De wijk is jong en dat is voor de kinderen leuk.’ Mark is erg tevreden over de wijk Schuytgraaf. Volgens Mark zou de parkeergelegenheid rond het winkelcentrum wel beter kunnen. In april verhuizen Mark en zijn gezin naar een ander huis in Schuytgraaf. ‘Hopelijk krijgen we het daar de komende jaren net zo fijn als in ons huidige huis en blijft Schuytgraaf even jong en dynamisch als nu.’

In het dagelijks leven werkt Mark als teamleider op een school voor voortgezet speciaal onderwijs in Arnhem. Daarnaast geeft hij nog een paar uur scheikunde les. In zijn vrije tijd houdt Mark van gamen, zowel op de computer als bordspellen. ‘Ik lees graag en verder vind ik het leuk om met mijn kinderen leuke dingen te doen.’

‘De hartelijke ontvangst door de buurt heeft bijgedragen aan het snel thuis voelen’

Hanneke Blauwhoff-Venselaar, haar man Richard en hun twee zoons, Tobias en Tristan, zijn afgelopen zomer voor haar werk vanuit Den Haag naar Arnhem verhuisd. ‘Ik was hoogzwanger tijdens de verhuizing in juli en in september is onze dochter Tara geboren. We wonen aan het Lokaalspoor in de buurt Park Lane. Ons huis is het resultaat van een best uitgebreide huizenzoektocht door het Arnhemse geweest. De overgang van een stadswoning naar een nieuwbouwwijk was even wennen, maar we genieten nu volop van de ruimte en het feit dat je zo de natuur in loopt of fietst. In Den Haag gingen we uitwaaien aan het strand en de duinen, maar hier hebben we bos en uiterwaarden. Groot voordeel is ook dat de kinderen lekker zelf buiten kunnen spelen en lekker langs de vijver naar school kunnen lopen. Ook de hartelijke ontvangst door de buurt heeft bijgedragen aan het snel thuis voelen’, vertelt Hanneke.

‘Toen we hier net woonden waren er allerlei festiviteiten rond de 75 jarige herdenking van de slag om Arnhem. Zo werden we direct ondergedompeld in de lokale geschiedenis. Het beeld van de gedropte parachutisten die zowat in onze tuin landden, zal ik niet snel vergeten!’

Hanneke is in Nijmegen geboren en in Elst en Eerbeek opgegroeid. De verhuizing betekent dus ook ‘back to the roots’ en weer dichter bij de familie. ‘Ik vind het heel leuk om met de kinderen op plekken te komen waar ik zelf als kind ook heb rondgewandeld, zoals Burgers Zoo of het Openluchtmuseum. We zijn ook regelmatig te vinden in Landerij de Park. Dat was er vroeger nog niet en vinden wij een echte aanwinst!’

Ook sport het gezin in de wijk. ‘De jongens gaan naar judo, Richard tennist bij Tennisvereniging Schuytgraaf en ik maak vooralsnog vooral wandelingen met de kinderwagen.’ Hanneke is jurist en werkt in het centrum van Arnhem. ‘Arnhem en Elst hebben natuurlijk genoeg voorzieningen, maar voor de toekomst van Schuytgraaf zou ik een uitgebreider centrum wensen met meer diverse winkels en horecazaken; we missen onze vaste pizzeria. En oh ja, een fietsenmaker zou ook handig zijn.’

‘Het moet gestimuleerd worden om meer buiten te spelen door aantrekkelijke speelplaatsen te maken’

Zeliha Kaplan woont nog maar kort in Schuytgraaf. Samen met haar man en twee kinderen van 8 en 6 jaar woont ze sinds mei van dit jaar in de buurt Buurt aan de Weide. ‘In ben geboren en getogen in Arnhem. Voor dat we in Schuytgraaf zijn gaan wonen, hebben we 9 jaar in Elderveld gewoond. We zijn naar Schuytgraaf verhuisd omdat het een nieuwbouwwijk is waar veel kinderen wonen. Dat miste ik Elderveld.’

Zeliha vindt vooral de ligging van Buurt aan de Weide heel prettig. ‘Het is mooi in de buurt van Park Lingezegen. In de zomer fietsen we hier vaak naartoe en de kinderen vermaken zich heel goed bij Landerij De Park en het natuurgebied daar. Ook ligt de buurt natuurlijk dicht bij de sportvelden. Mijn zoon speelt voetbal bij de Arnhemse Boys en dat is twee minuten van ons huis vandaan. Ideaal als hij daar straks zelf naar toe kan fietsen.’

Wel vindt Zeliha dat er meer speeltuinen in de wijk mogen komen. ‘Er zijn veel kinderen in de wijk en er komen er steeds meer bij. Het moet gestimuleerd worden om meer buiten te spelen door aantrekkelijke speelplaatsen te maken. Zoals bijvoorbeeld speeltuin De Leuke Linde in Arnhem noord.’

In het dagelijks leven werkt Zeliha vier dagen per week bij de Overheid. Daarnaast sport ze graag en fitnesst ze drie tot vier keer in de week. ‘Op mijn vrije woensdagen ben ik er voor de kinderen en doen we na schooltijd leuke dingen samen en gaan zo nu en dan op bezoek bij opa en oma. Verder  gaat mijn dochter op woensdagmiddag naar turnen in de Salamander.’

‘Ik voelde me hier snel thuis omdat het dorps aanvoelt’

Sonja den Duijn woont al 11 jaar in Schuytgraaf. ‘Ik ben geboren in Spankeren en opgegroeid in Leuvenheim. Via Apeldoorn ben ik voor mijn werk in Arnhem terechtgekomen. In Arnhem leerde ik mijn man kennen en ben hier niet meer weggegaan. Toen ik zwanger was van onze zoon zijn we van de stad verhuisd naar Het Haam (Bongeren). In 2014 hebben wij ons huidige huis aan de Laan van de Bevrijding (Horstenhoogte) gekocht. Ik woon hier samen met mijn man Oscar en onze twee kinderen Jason (11 jaar) en Nina (8 jaar).’

In het begin wisten Sonja en Oscar niet zo goed wat ze van de wijk moesten verwachten. ‘De wijk was in aanbouw en wij waren het centrum gewend. Ik ben opgegroeid op het platteland, dus ik voelde me hier snel thuis omdat het dorps aanvoelt. Mijn man had wat meer moeite aangezien hij echt een stadsmens is en hij het ‘even de stad in lopen’ in het begin wel miste.’

De voornaamste reden voor hen om in Schuytgraaf te wonen is de kindvriendelijkheid van de wijk. ‘Toen de kinderen nog kleiner waren hielden we wel eens ‘speeltuintochten’. Dan fietsten we van speeltuintje naar speeltuintje de wijk rond. Ik vind het fijn dat de wijk zo kindvriendelijk is.

‘We missen in de wijk echt een gelegenheid waar je overdag en ’s avonds terecht kunt om wat te eten of te borrelen, zoals bijvoorbeeld bij Dries en Co in Elst. We moeten daarvoor echt de wijk uit. Ik hoop dat hier met de komst van het paviljoen verbetering in komt. We hebben sinds kort in het winkelcentrum Food and More en daar heb ik aflopen zondag lekker kunnen borrelen.’

In het dagelijks leven werkt Sonja als projectmanager/ coördinator en teammanager bij ‘Ik Onderneem!’. Daarnaast werkt ze voor haar eigen bedrijf ‘Consider it done by Sonja’. Dit doet ze ongeveer 8 tot 16 uur per maand. Ook is Sonja penningmeester van de ouderraad van de school van de kinderen Het Jongleren en is ze coach van het hockeyteam van haar dochter bij HCM.  ‘Zondag is echt onze familiedag, want dan is iedereen thuis zonder dat er gesport of gewerkt hoeft te worden. We doen dan spelletjes of gaan er op uit. Daarnaast vind ik het heerlijk om te verzinken in een goed boek.’

‘Schuytgraaf heeft de voordelen van de voorzieningen van de stad, maar ook de knusheid van een dorp’

We kunnen Andre Kuenen nog net wat vragen stellen voordat hij aan de Bridge to Bridge-loop mee gaat doen. “Het blijft altijd weer een uniek evenement om aan mee te doen”.

Samen met zijn vrouw Else en zijn dochter Benthe van 7 jaar woont Andre in Leihagen. “Inmiddels wonen we hier al weer 11 jaar met heel veel plezier. Het is een heerlijke wijk met inmiddels veel voorzieningen. Schuytgraaf heeft de voordelen van de voorzieningen van de stad, maar ook de knusheid van een dorp. Voor mij de ideale combinatie. Je bent snel in de binnenstad, maar je zit ook zo midden in de natuur. Last but not least is de ontsluiting zeer goed. Je zit zo op de snelweg en zit redelijk centraal in het land”.  Wel vindt Andre dat we met elkaar de wijk wat netter kunnen houden. “Er is te veel zwerfafval in de buurt”.

Andre komt niet uit Arnhem. “Ik ben opgegroeid in een dorp in Twente (Daarle). Mijn (inmiddels) vrouw komt uit Dordrecht. We kregen beide werk in deze omgeving en zijn 19 jaar geleden min of meer per ongeluk in Arnhem terecht gekomen en wonen hier sindsdien met heel veel plezier”.

In zijn vrije tijd vindt Andre het leuk om er met zijn gezin op uit te gaan. Maar ook koken en bakken is een grote hobby van hem. “Daarnaast mag ik heel graag hardlopen en wielrennen en ben ik, samen met twee mede wijkbewoners, coach van het hockeyteam van mijn dochter”.

In het dagelijks leven werkt Andre voor een bedrijvengroep die machines voor grond, weg- en waterbouw importeert, verkoopt en onderhoudt. “Hiervoor mag ik de vestigingen die boven Heteren liggen aansturen”.

‘De veldjes en sloten in de omgeving bieden altijd iets te ontdekken’

Erna woont sinds november 2004 aan de rand van Tuinstad tegenover Vestingstad. “Nu prachtig groen met eiken, toen vooral veel modder”.  Ze woont hier samen met Mark en hun dochters Sanne (19), Bo (16), Ize (7) en  zoon Duuk (5). Ook hebben ze nog een rood-witte kater met de naam Ellebemm.

Erna woont met veel plezier in Schuytgraaf. “De straat waaraan we wonen is geen doorlopende weg, waardoor de kinderen veilig buiten kunnen spelen. De faciliteiten voor de kinderen, zoals het speelbos, zijn goed. We zijn blij met het winkelcentrum; het is leuk om een wandelingetje te maken en daar te eindigen met een ijsje. Het winkelcentrum is een aanwinst voor de wijk. Leuk ook dat hier activiteiten worden georganiseerd. Dit bevordert het wij(k)-gevoel. Ik hoop dat Schuytgraaf zich zo positief blijft ontwikkelen”.

Ook houdt Erna van de natuur. “In onze vrije tijd wandelen we graag in de omgeving. De veldjes en sloten in de omgeving bieden altijd iets te ontdekken.  Of we gaan even de grens over naar Duitsland; je bent er zo en ook meteen in een andere omgeving”. Ook vinden ze het leuk om af en toe een terrasje in Elst of Arnhem te pakken.

Fijn aan de wijk vindt Erna dat het openbaar vervoer goed is en je zo met de auto op de snelweg bent. Wel vindt Erna het erg vervelend dat er op bepaalde stukken zo hard wordt gereden in de wijk. “Ik fiets regelmatig met de kinderen door de wijk en het is op sommige plaatsen gevaarlijk om over te steken. Ook op de 30km straten wordt vaak harder gereden. Misschien een idee om hiervoor een oplossing te bedenken”.

Oorspronkelijk komt Erna uit Sint-Oedenrode in Noord Brabant. “Ik ben destijds naar Arnhem gekomen voor een studie en hier niet meer weg gegaan nadat ik hier ook een baan heb gevonden. Het huis waar we nu wonen, was een slag groter dan het huis dat we hiervoor hadden. De oudste kinderen gingen toen we hier kwamen wonen nog net niet naar school, waardoor de overgang naar Schuytgraaf goed te doen was. Nu zitten de jongste twee kinderen op de Gazelle in Omnibus. In hun vrije tijd doen zij aan hockey en rugby en daardoor zijn wij betrokken bij wat er gebeurt bij deze verenigingen”.

In het dagelijks leven werkt Erna bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid in Den Bosch. “Meestal reis ik met de trein naar Den Bosch, maar het is fijn dat ik ook een dag in de week thuis kan werken”. Verder houdt Erna erg van koken. “Sous-vide koken (in een warm water bad) en Indiaas zijn favoriet op dit moment”.

‘Schuytgraaf is vooral heel leuk voor kinderen’

Maarten van Kesteren is al 10 jaar bewoner van de buurt Parklane en woont hier samen met zijn vrouw, dochter en zoon. “De wijk is kindvriendelijk, er wonen veel leeftijdsgenootjes en ze spelen nog lekker veel buiten. De kinderen kunnen naar school lopen zonder dat ze een drukke weg over moeten steken. Verder is Schuytgraaf heel praktisch. De snelweg en stad liggen in de buurt en voor de dagelijkse boodschappen is er het winkelcentrum. Mijn zoontje voetbalt bij de Arnhemse Boys. Als ik op tijd thuis ben help ik graag met trainingen geven. Het is erg leuk om die kleine meiden en jongens te zien voetballen en een bijdrage te mogen leveren aan dat plezier. Verder voetbal ik in een vriendenteam en ik vind het heerlijk om hard te lopen. Ik zit veel in de auto of op kantoor, dus een beetje bewegen daarnaast vind ik wel lekker.”

Maarten is zelf opgegroeid in Cuijk. Daarna volgde hij een hbo-opleiding in Arnhem waar hij ook zijn huidige vrouw heeft ontmoet. “Vervolgens hebben jongens tijdens mijn studie op de Universiteit in Nijmegen mij overgehaald om in Arnhem te komen voetballen. Daarna ben ik niet meer uit Arnhem weg gegaan. Wat beter kan in Schuytgraaf? Er zijn wel wat weinig voetbalveldjes in de wijk. Mijn zoon is net 7 jaar die laat ik niet alleen naar de Arnhemse Boys fietsen met zijn vriendjes. In de wijk zijn er wel speeltuintjes met glijbanen etc. voor de allerkleinste, maar daar kunnen zij niet in voetballen. Ze worden gedwongen op straat te voetballen, met alle risico’s van dien. Een klein voetbalveldje met 2 goals en een hek (i.v.m. hondenpoep) is voldoende.” Maarten heeft een eigen bedrijf ‘Jungle IT & Organization’. “Als interimmanager help ik organisaties bij het optimaliseren en herstructureren van hun IT-dienstverlening om deze uiteindelijk beter aan te laten sluiten bij de wensen en behoeften van de klanten. Ik geef lezingen op congressen en seminars, en heb het format ‘Buurten bij de gebruiker’ ontwikkeld. IT-professionals komen die dag letterlijk over de vloer bij de (eind)gebruikers en gaan met hen het dienstverleningsgesprek aan om direct verbeteringen te realiseren.”

 

 

 

 

‘Ik vind het mooi om te zien dat mensen in deze wijk nog wel voor elkaar klaar staan’

Esther Karsijns woont met haar man Mario en hun twee zonen van 10 en 12 jaar in de buurt Bloesemgaerd. Ze zijn daar alweer 12 jaar geleden komen wonen.

Esther komt niet uit Arnhem. “Voordat ik hier kwam wonen, woonden we in Oss waar ik ook werk. We wilden graag een groter huis en omdat mijn man in Arnhem werkte, zijn we gaan kijken in Oss en Arnhem. Toen we het grote nieuwbouwproject Schuytgraaf zagen, zijn we daar actief verder gaan kijken, omdat dit ons een erg leuke wijk leek te worden”.

Het wonen in Schuytgraaf bevalt Esther erg goed. “We wonen in een straat met 9 huizen en hebben erg leuk contact met iedereen. Het is echt een gezellige straat met kinderen in dezelfde leeftijd als onze kinderen. Hierdoor hebben ook de kinderen het erg gezellig in de straat. Omdat het een doodlopende straat is kunnen kinderen ook heerlijk op straat spelen zonder gevaar voor verkeer. Ook geniet ik erg van het winkelcentrum, waar we lang op hebben gewacht”.

Esther vindt het wonen in Schuytgraaf erg fijn en eigenlijk heeft ze geen punten die verbeterd zouden  moeten worden. Wel vindt ze dat er op facebook enorm geklaagd wordt over Schutgraaf. “Er wordt geklaagd over van alles en nog wat, wat niet goed zou zijn aan de wijk, zonder dat die mensen echt actie ondernemer om verandering te weeg te brengen. Uit al die berichten zou je bijna afleiden alsof het wonen in Schuytgraaf vreselijk zou zijn. Meer positieve geluiden zou wel fijn zijn”.

In het dagelijks leven werkt Esther in het laboratorium van een farmaceutisch bedrijf waar medicijnen worden ontwikkeld en geproduceerd. Ze werkt vier dagen per week. “In mijn vrije tijd vind ik het leuk om te skeeleren. Ook vind ik fotografie erg leuk, al kom ik er nauwelijks aan toe om daar veel mee bezig te zijn. Boeken lezen vind ik ook fijn; daar kan ik lekker bij ontspannen”.

In de wijk is Esther vooral betrokken bij het volleyballen van de kinderen. “Het is toch erg leuk om als fan bij de wedstrijden aanwezig te zijn. Zo ontmoet ik ook weer andere mensen”.

“Ik vind het mooi om te zien dat mensen in deze wijk nog wel voor elkaar klaar staan. Als er iets aan de hand is kun je altijd wel een beroep op iemand doen. Wat dat betreft lijkt Schuytgraaf een dorp op zich, wat zorgt voor een leuke sfeer”.

‘Ik vind Schuytgraaf een mooie grote wijk met een mooi winkelcentrum’

Theo Vermeulen is 33 jaar en woont al ruim 13 jaar aan de Schrijnwerkersveste. Hij woont hier met 18 andere bewoners met een beperking. ‘Ik vind Schuytgraaf een mooie grote wijk met een mooi winkelcentrum. In de wijk kom ik veel mensen tegen die ik vanuit Albert Heijn ken. Dat vind ik erg leuk.’ Theo werkt op woensdag bij Albert Heijn in het winkelcentrum. Daarnaast werkt hij drie dagen per week op een kippenboerderij in Gendt.
Theo sport twee keer per week. ‘Op dinsdagavond fitness ik samen met medebewoners bij de fysiotherapeut in het Gezondheidscentrum. Op donderdag judo ik in Presikhaaf.’  Met judo doet Theo het erg goed. Zo heeft hij twee jaar geleden de zwarte band behaald. Naast het sporten vindt Theo het erg gezellig om met medebewoners een spelletje te spelen en samen koffie te drinken.

‘De bomen zijn nog wel wat laag maar dat weet je als je in een nieuwbouwwijk komt wonen’

Laura Harms en haar man Bart wonen nu al ruim tien jaar in de wijk Campus Veste. Hun twee kinderen Daan (10) en Lise (7) zijn hier dan ook geboren. Het wonen bevalt hier nog steeds erg goed. “Bart en ik komen beiden uit Arnhem-Zuid. Toen we op zoek gingen naar een gezinswoning, kwamen we in Schuytgraaf uit. Het is een hele prettige en veilige omgeving voor de kinderen om op te groeien.” Wat Lise zo leuk vindt aan Schuytgraaf? “Ik heb hier heel veel vrienden en we spreken vaak af om buiten te spelen. Dat vind ik het leukst. En straks spelen op het nieuwe schoolplein bij de Salamander, daar heb ik nu al zin in.”

Laura vindt het vooral ook heel fijn dat alles hier in de buurt zit. “Vooral nu het nieuwe winkelcentrum er is. Verder is de school om de hoek zodat de kinderen er zo naartoe kunnen lopen en de kinderen kunnen heerlijk buiten spelen.” In het dagelijkse leven werkt Laura drie dagen in de week als instructeur verpleegkunde bij de mbo opleiding zorg en welzijn. “Ik leer de studenten veel praktische vaardigheden, wat erg leuk is. In mijn vrije tijd fiets ik graag. Soms alleen, maar het liefst samen met mijn man.” Of ze nog iets mist in de wijk? “De bomen zijn nog wel wat laag maar dat weet je als je in een nieuwbouwwijk komt wonen. En verder kijk ik er erg naar uit dat Horeca Paviljoen er straks is.”

‘De diversiteit aan huizen is erg mooi’

Jan Hendrik Duursma (42) woont met zijn vrouw Gerlinda en dochter Minke (8) en zoon Auke (6) in Tuinstad. “Het groene gedeelte met speeltuin van deze buurt is prettig en alle voorzieningen zijn dichtbij. De diversiteit aan huizen in deze wijk vind ik erg mooi. Maar de grote tuin was de belangrijkste reden om op deze plek te gaan wonen. In mijn vrije tijd fiets ik graag. Mijn voornemen is om meer met andere mensen te gaan fietsen, dus ik ga eens wat vaker aanhaken bij de fietsgroep Wielrenners Schuytgraaf. Verder roei ik in Lent op de Spiegelwaal en houd ik me bezig met de opbouw van deze roeivereniging. Voor deze nog jonge vereniging bouwen we momenteel een botenloods.”

Jan Hendrik werkt als financieel adviseur bij Ziekenhuis de Gelderse Vallei in Ede. Werk was destijds ook de aanleiding om in Arnhem te gaan wonen. Eerst een paar jaar in Rijkerswoerd, later in Schuytgraaf. “De school en bso zijn dichtbij, net als het winkelcentrum en een reeks aan andere voorzieningen, eigenlijk alles. Ook mag ik graag als muziekliefhebber een concert meepakken bij poppodia in de buurt.”

‘Het lijkt hier wel Center Parcs’

Sander Ettema woont al elf jaar in Schuytgraaf. Eerst in Bloesemgaerd aan de Drielse Dobbe en sinds vorig jaar woont hij met zijn gezin, vrouw Maaike en zoons Jelte (11) en Obbe (8) op het Noordereiland. Samen met Mijn Architect uit de wijk hebben ze zelf een huis ontworpen. “Het was nog een hele zoektocht voordat we de juiste steen hadden gevonden. Totdat we bij onze architect Roy een prachtige steen zagen liggen. Die bleek bedoeld voor een heel ander project, namelijk het toiletgebouw van het Openlucht Museum. We hebben doorgezet en hebben nu dus dezelfde donkere strakke steen als dat toiletgebouw. Het hele proces naar het bouwen van de woning toe was erg leuk om te doen. Roy leerde ons hoe je naar wonen kunt kijken en wat praktisch toepasbaar is. Hij keek eerst naar hoe wij willen wonen en daarna kwam pas de buitenkant. Nu we hier daadwerkelijk wonen is het net Center Parcs. Het is een prachtig gezicht als 12 zwanen op het water elkaar het hof proberen te maken. Je krijgt hier alle seizoenen goed mee. Aan de voorkant oogt ons huis nogal dicht, aan de achterkant is het helemaal open. Je hebt totaal niet het idee dat je in een nieuwbouwwijk woont.”

Vanwege de vele voorzieningen kwam Sander, die als leidinggevende bij de Rabobank werkt, destijds van Oosterbeek naar Schuytgraaf. En daar heeft hij nog geen moment spijt van gehad. “Alles is op loopafstand, veilige fietspaden, goed winkelaanbod. In mijn vrije tijd loop ik hard en dat kun je hier ook goed doen. Verder mag ik graag naar judo kijken. Mijn oudste judoot op hoog niveau, dus daar gaat ook veel vrije tijd in zitten, ook als taxichauffeur.

‘Er hangt hier iets welkomachtigs’

Dit is Debora Berendse. “Ik woon in Vestingstad met mijn man en drie kinderen (15, 12 en 9). We zijn de tweede bewoners en zijn hier in de zomer van 2008 gekomen vanuit Amersfoort. We wilden weg uit het bekende en hebben een stip gezet op de kaart met een omtrek van 50 kilometer. Zo kwamen we op Arnhem uit. Ergens lijkt het qua stad wel een beetje op Amersfoort, maar we waren hier dus wel helemaal onbekend. Mensen in Vestingstad zoeken hetzelfde soort contact, zo kwamen we er snel tussen. Er hangt hier iets welkomachtigs. Ik vind Vestingstad het mooiste stukje Schuytgraaf. Het is het dorpse en de architectuur hier die nog altijd door veel mensen wordt bekeken en daarvoor speciaal naar de wijk toe komen. Een viskraam of een kleine weekmarkt, dat is wat er nog ontbreekt in de wijk.

Iedere week zwem ik 60 banen met Margot. Waar ik verder druk mee ben is de afronding van mijn opleiding interieurstyling. Nu ben ik bezig met het opzetten met mijn eigen bedrijf Caso Fino, dat ‘fijn huis’ betekent vrij vertaald. Een verandering in het interieur door een andere kleur op de muur met bestaande meubels of een compleet interieurplan. Dat kan ik maken.”

‘Er worden zoveel leuke activiteiten in de wijk georganiseerd’

Dit is Margot Tomassen – Boom. “Wij waren de eerste bewoners in ons blok in Vestingstad in 2004. In 2014 kwam onze geadopteerde dochter uit China bij ons wonen. Vestingstad is een heel knusse buurt geworden, waar heel veel contact is onderling. Er zijn zelfs mensen, die hier allang niet meer wonen, en nog steeds op onze fameuze buurtbarbecue komen. Het leuke aan Schuytgraaf is dat iedere buurt zo zijn eigen gezicht heeft. Ik word blij van het winkelcentrum en ben ook heel benieuwd of we straks een terrasje kunnen pakken bij het nog nieuw te bouwen paviljoen op de Eilanden.

Ik werk als juf in het bovenschoolse onderwijs. Daarom weet ik hoe belangrijk een ouderraad kan zijn. Daarom zit ik al een paar jaar in de ouderraad van basisschool Confetti. Verder vind ik het leuk om in mijn vrije tijd banen te zwemmen in De Koppel samen met mijn buurvrouw Debora. Wat we ook graag samen doen is naar de buurtbingo gaan. Supergezellig. Er worden zoveel leuke activiteiten in de wijk georganiseerd dat ik vaak niet eens de tijd heb om overal aan mee te doen. De kerstboomverbranding en Koningsdag mis ik in ieder geval nooit.”

‘We hebben fijne buren buren en wonen mooi centraal’

Voor het werk van haar man woonde Karsini jaren in Brummen. Eenmaal met pensioen streken ze samen neer in het Singelkwartier waar ze sinds 2011 naar volle tevredenheid wonen en volop genieten van hun vrije tijd. “We wandelen graag of spreken af met kennissen. We hebben fijne buren buren en wonen mooi centraal en lekker dichtbij het winkelcentrum en het station.” Toch vertrekt ze binnenkort. Niet om te verhuizen maar om te overwinteren. “We gaan een paar maanden naar Martinique. Ik kan niet zo goed tegen de kou.” Dat is iets wat ze vaker doen, ook veel naar Azië. Karsini, die van oorsprong uit Indonesië komt, verhuisde in het verleden een paar keer voor het werk van haar man. Ook naar het buitenland. Sinds 1990 wonen ze weer in Nederland. “Ik ken daardoor de Nederlandse taal niet zo goed en ben daarom altijd blij om veel Nederlands met mensen te praten.”

‘Schuytgraaf is net een klein dorpje in de stad’

Eigenlijk maakt het Grace Huisman niet zoveel uit waar ze woont. “Ik heb overal vrienden en ben niet zo honkvast.” Dat komt omdat ze op veel plekken heeft gewoond. Opgegroeid in Eerbeek, later in Doetinchem en nu al 16 jaar in Arnhem, waarvan ruim 10 jaar in Campus Veste. Daar woont de sportieve Grace, die in haar vrije tijd veel survival- en obstacle runs doet, samen met haar vriend en zoon (8). “Schuytgraaf is net een klein dorpje in de stad. Ik zit hier wel goed. Als je iets nodig hebt, hoef je niet ver te zoeken hier. Nou ja, een visboer mis ik wel echt. Verder kun je hier alles doen wat je wilt. Je bent met de bus zo in het centrum. Station, snelweg, eigenlijk ben je overal zo.”

‘Iedereen is hier gelijkwaardig’

Al tien jaar woont Wendie (38) samen met haar partner Roland in Leihagen. “Dit was voor ons de stap van een appartement naar een volledig huis. We hadden eerst geen goed beeld van Schuytgraaf en zijn daarom een keertje gaan kijken. Al gauw merkten we dat er veel jonge gezinnen hier neerstrijken. Iedereen is nieuw hier en staat open voor contact, dus je maakt ook makkelijk contact. Ik vind Schuytgraaf ook echt een wijk voor iedereen, waar je ook vandaan komt of wat je doet, iedereen is gelijkwaardig.” Wendie is een echte Arnhemse en merkt ook dat veel mensen die ze nog van vroeger kent inmiddels ook in de wijk wonen. Ze werkt als leerkracht in het basisonderwijs en heeft twee kinderen, James (5) en Julie (3). In haar vrije tijd is ze actief lid van tennisvereniging Schuytgraaf. “Er heerst een hele ongedwongen sfeer en het is er heel gezellig. Een mooie combinatie met sportief bezig zijn.”

‘Groen, ruimte, minder druk en gemoedelijk’

Hoe Sabine (39) in Schuytgraaf is beland, is een bijzonder verhaal. Ze woonde met haar gezin in Brielle nabij Rotterdam en was toe aan wat anders. “We begonnen letterlijk met de ‘A’. Almere was het niet, toen kwam Arnhem. Hier bleek de mogelijkheid voor nieuwbouw te zijn tegen prijzen die een stuk lager liggen dan in het westen. We hebben onszelf vijf jaar gegeven.” Na eerst in Bongeren te zijn neergestreken en er nog twee kinderen bijkwamen, was het gezin vorig jaar toe aan een volgende stap. Nu woont Sabine met haar partner en vier kinderen (13, 11, 7 en 4) in Parklane en dat bevalt haar prima. “Groen, ruimte, minder druk en bovendien is het hier een stuk gemoedelijker.” Wat ze alleen mist in de wijk is een speelgelegenheid voor grote jongens. Sabine is werkzaam als kinderverpleegkundige in het Radboud. In haar vrije tijd wandelt ze graag met de hond.

‘Sporten en bewegen is een goede vrijetijdsbesteding’

Net geslaagd voor het CIOS en nu volop aan het werk bij Albert Heijn om geld te verdienen. Thomas (21) woont nu nog bij zijn ouders in het Singelkwartier, maar gaat binnenkort samenwonen in Malburgen. ‘Daar wonen al mijn vrienden. Dus het is niet zo erg dat ik uitgeloot ben voor een huurwoning in Schuytgraaf.’ Hij heeft de ambitie om als bewegingsagoog aan de slag te gaan met jongeren met zware gedragsproblemen. ‘Sporten en bewegen is een goede vrijetijdsbesteding voor ze. Ik vind het leuk om ze dat mee te geven en hun gedrag helpen aan te passen.’

‘Ik ben blij dat ik hier woon’

Een bewoner van  het eerste uur is Monique (50). Ze woont al 15 jaar in Schuytgraaf, eerst in Tuinstad later in Bongeren. Haar man is een Arnhemmer en reden dat ze hier kwam wonen. Zij komt oorspronkelijk uit Groningen. ‘Altijd als ik weer terug uit het Noorden naar huis rijd en ik passeer wildwissel Terlet denk ik ‘we zijn weer thuis’. Dat heuvelige, de centrale ligging, net een paar graden warmer. Ik ben blij dat ik hier woon.’ Erg tevreden is ze met het winkelcentrum, wat ze mist is een manege voor haar dochter van 11.

‘Ik hoor hier echt thuis. Ik groeide hier op, heb al mijn herinneringen hier’

Dit is Luka Jager. Luka is 16, bíjna 17 en woont al bijna haar hele leven in Tuinstad in Schuytgraaf. ‘Ik kwam hier wonen toen ik 3 was. Daar weet ik natuurlijk niet zoveel meer van, maar ik kan me toch ook nog wel vaag iets herinneren van ons oude huis, aan de andere kant van het spoor in De Laar.’ Luka gaat naar de Havo op het Lorentz Lyceum, maar zal de verhuizing naar Elderveld niet meemaken. ‘Dan ben ik al klaar. Jammer, want dan was het wel heel dichtbij huis.’

Opgroeien in Schuytgraaf heeft ze fijn gevonden. ‘We hadden hier echt veel mogelijkheden. Eigenlijk was alles wel in de buurt; voetbal, vriendjes en vriendinnetjes, school, toen ik oud genoeg was om alleen met de trein te gaan kwam er zelfs een station.’ Ze is er wel trots op om bij de eerste generatie Schuytgraafbewoners te horen: ‘Ik hoor hier echt thuis. Ik groeide hier op, heb al mijn herinneringen hier. Eigenlijk zijn we samen groot geworden, Schuytgraaf en ik.’ Als je Luka vraagt wat ze nog mist moet ze even nadenken. ‘Ik weet het eigenlijk niet. Alles is hier wel. Of nee… toch! Een Mc Donalds. Die wil ik wel in Schuytgraaf. En ik denk dat hij heel veel klanten zou krijgen. Best een goed idee van mij eigenlijk,’ glundert ze.

‘Dat ik een ondernemerstype ben, heb ik eigenlijk altijd wel geweten’

Dit is Niels de Geest. Hij is 39 jaar en woont met zijn vriendin Floor en éénjarige dochter Yuna aan de Binnenvaart. Hun tweede kindje, een jongetje, laat niet lang meer op zich wachten. Niels en zijn vriendin zijn de eigenaren van lunchroom/restaurant FYN in het winkelcentrum. Niels is een geboren Arnhemmer en woonde voorheen in het centrum. Omdat hij ‘iets met meer ruimte en vooral een tuin’ wilde, kwam hij in Schuytgraaf terecht. In 2016 kwam het ondernemen in beeld en FYN (gevormd uit de eerste letters van hun namen) was geboren.

Niels zat lang in de telecom- en saleswereld. ‘Ik had het daar lange tijd naar mijn zin, maar werd boventallig. Ik heb daarna eerst een tijdje niet gewerkt en gereisd. Dat ik een ondernemerstype ben, heb ik eigenlijk altijd wel geweten. Vooral omdat ik de kans heb gekregen om dit samen met Floor te kunnen doen, blijkt het nog leuker dan ik al gedacht had. Ik woon zo’n tien jaar in Schuytgraaf en ben heel blij met de woonruimte en tuin op het zuiden. Toch mis ik ook wel wat reuring hier. Reuring voor volwassenen. Af en toe eens een leuk evenement of een feestje is er eigenlijk niet. Er is een kans dat zoiets zal ontstaan vanuit het winkelcentrum, of vanuit FYN zelf, bij voorkeur in de zomer. Gelukkig hebben wij al een terras waar gasten kunnen genieten van lekkere biertjes en bijzondere wijntjes…’

‘Een sportveldje zou goed zijn. Nu kan je eigenlijk alleen op het schoolplein terecht om te voetballen of basketballen’

Dit is Jerry Israëls. Hij hoort al op drie verschillende plekken in Schuytgraaf thuis. Sinds een maand woont hij met zijn vrouw en twee dochters aan het Auroraplein in het Singelkwartier. Hiervoor woonden ze aan het Timmerhout en ze wachten op hun nieuwe huis in de nieuwe wijk Brink aan de Weide. Ze weten zelfs hun nieuwe straatnaam al; Lenteregen. Hun meisjes Robyn en Jade gaan naar Confetti. ‘Nog wel. Maar volgend schooljaar gaat Jade naar het Stedelijk Gym in de stad. Ze is heel slim, ze lijkt op haar moeder’, glundert Jerry.

Jerry en zijn vrouw komen allebei niet uit Arnhem. ‘Mijn vrouw komt uit Amsterdam en ik uit Tiel. We hebben heel even in Duiven gewoond, maar we wilden tocht echt in een stad wonen. En toen kwamen we hier terecht. Hier bevalt het echt uitstekend.’

Het favoriete plekje van het hele gezin is Landerij De Park. ‘Heerlijk bij de dieren daar en in de natuur, met de kinderen lekker wandelen of fietsen. Super.’ Toch mist Jerry ook nog wel het één en ander in onze wijk. ‘Een sportveldje zou goed zijn. Nu kan je eigenlijk alleen op het schoolplein terecht om te voetballen of basketballen. En een markt. Die missen we ook. Gewoon een klein marktje, met een paar kramen. Moet toch kunnen?’

‘Ze moeten mij hier wegdragen. Eerder krijgen ze me hier niet weg’

Dit is Bonnie Veldkamp. Bonnie is 74 jaar oud en woont sinds een paar jaar in een appartement aan het Centraal Spoor in Schuytgraaf. Ze woont hier weliswaar omdat ze het zelf wilde, maar toch vanwege een trieste oorzaak. ‘Mijn man overleed vijf jaar geleden. Ik mis hem nog elke dag en ben in de rouw blijven hangen. We woonden in Rotterdam en alles daar herinnerde me aan hem. Dat deed pijn. Ik besloot terug te gaan naar mijn ‘thuis’ Arnhem. Hier woont mijn dochter en meer familie. Het voelt echt als thuis.’

Bonnie gaat nog met regelmaat terug naar Rotterdam. ‘Mijn zoon woont er, hij heeft er drie kledingzaken. Ik kom zo graag bij hem, maar de tocht naar Rotterdam blijft toch loodzwaar. De herinneringen dalen op me neer bij iedere kilometer. Als ik terug kom in Arnhem valt het weer van me af.’ Bonnie heeft echt haar favoriete plekjes in Schuytgraaf. ‘Ik ben zo blij met het winkelcentrum. Ik heb supercontact met de mijnheer van Yolarbasi. Ik praat graag met hem. Hij heeft het zwaar en ik hoop dat hij het redt. Hij heeft natuurlijk grote investeringen gedaan om hier een zaak te beginnen en moet maar zien of hij het weer terug verdient. Ik mag ook heel graag koffie drinken of eten bij Fyn. Niet heel goedkoop, maar echt lekker en gezellig.’ Los van het winkelcentrum is ze ook blij met hoe de wijk is opgebouwd. ‘Veel verschillende soorten huizen en grote waterpartijen.’ Wel mist ze een viswinkel.

Bonnie blijft in Schuytgraaf voor de rest van haar leven: ‘Ze moeten mij hier wegdragen. Eerder krijgen ze me hier niet weg.’

‘Tot de dood ons scheidt. Maar je kan ook geestelijk dood zijn.’

Henk Pullen (75 Jaar) woont sinds 2010 aan de Rentmeesterwaard in de seniorenflat. Hij heeft vanmorgen een kerkdienst geleid en doet nu nog gauw even wat verjaardagsboodschappen in het Winkelcentrum. ‘Mijn vrouw Lenie wordt vandaag 70. We zijn al 58 jaar samen’, glundert hij. ‘Inclusief verkeringstijd hoor.’ Henk is priester bij de Apolistische Kerk Nederland. ‘Ik doe dat al sinds 1970, maar ik mocht toch trouwen. Dat mogen priesters in onze kerk. Apostel Paulus zei al ooit ‘beter trouwen dan de vingers te branden.’ En zo is het toch ook?’ Henk werkt graag met jongeren. Zelf had hij geen beste jeugd en dat zet hij graag in om kinderen nu juist te helpen. ‘Ik weet hoe het is om het zwaar te hebben. Ik had ouders die alleen maar vochten en kwam daardoor bij in totaal 35 pleeggezinnen te wonen. Dat was toen niet makkelijk, maar ik vind het nu wel fijn dat ik die ervaring heb en kan inzetten om jongeren te helpen. Als ik die narigheid niet had meegemaakt, was ik niet wie ik nu ben.’

Henk helpt graag mensen die het moeilijk hebben. Hij is weliswaar met pensioen, maar is naar eigen zeggen drukker dan ooit. ‘Er zijn veel mensen die uit elkaar gaan. Dat is op zich prima, want je kan beter als vrienden uit elkaar gaan, dan alsmaar met elkaar vechten. Je belooft elkaar trouw ‘tot de dood ons scheidt’, maar dat kan ook gewoon een geestelijke dood zijn; als je elkaar echt niet meer lief vindt. Maar kinderen zijn zo vaak de dupe. Die komen in ellendige situaties terecht en die wil ik helpen, als priester en als mens.’ Sowieso vindt Henk dat we onze kinderen niet meer de aandacht geven die ze eigenlijk nodig hebben. ‘Papa en Mama moeten allebei werken. Want anders kan je geen duur huis en twee auto’s betalen. Kinderen gaan ’s ochtends naar het kinderdagverblijf en worden ’s avonds weer opgehaald. Wie voedt ze op? Niet papa en mama. Er mag wel wat meer tijd in de kinderen van nu gestoken worden. En dat kan ook, als we al die zogenaamde luxe niet meer zo nastreven. Wat heeft een mens nou echt nodig?’

Als je Henk vraagt naar het geheim van zijn eigen huwelijk met Lenie zegt hij: ‘Je moet bereid zijn voor je relatie te knokken. En als je zelf een slecht voorbeeld hebt gehad in je jeugd, dan weet je toch alvast wat je zelf niet wil voor je kinderen?’ Dat was wat Henk zich voornam in zijn eigen huwelijk en bij het opvoeden van hun drie kinderen. Inmiddels heeft hij daarbij elf kleinkinderen en drie achterkleinkinderen mogen krijgen. Ze wonen allemaal redelijk in de buurt, één dochter woont zelfs ook in Schuytgraaf. Henk woont hier fijn, maar mist nog wel een kerk in Schuytgraaf. ‘Die kan er toch nog wel bij?’

‘Fijn dat winkelcentrum. Maar ik mis de visboer!’

Tamara Wanningen is 43 jaar oud en woont al 12 jaar in de wijk Tuinstad, Schuytgraaf, met haar man en 12-jarige dochter. Nou ja, ze heeft al 12 jaar een huis in Schuytgraaf, maar was er ook een tijdje tussenuit. ‘We woonden drie jaar in Canada als expats, voor mijn mans werk. Hij is registeraccountant en moest daar een nieuw, internationaal systeem opzetten. Ik vond het heel moeilijk om weer terug naar huis te gaan. Ik vond de Canadezen zo fijn. Maar aan de andere kant is de gezondheidszorg in Nederland weer veel beter.’
Ze woont en werkt wel fijn in Schuytgraaf. ‘Als apothekersassistent heb ik voordeel van mijn tijd in Canada. Ik werk onder andere bij Gezondheidscentrum Schuytgraaf. Daar komen natuurlijk veel Engelssprekenden. Ik schakel zo over naar het Engels bij de vele expats in Schuytgraaf. Wel goed dat die er is, die International School. Toch gaat mijn dochter niet naar de International School. Ze ging naar Confetti en gaat nu naar het Lorentz Lyceum.’ Voordat Tamara naar Schuytgraaf verhuisde woonde ze in Bleiswijk. ‘We werkten daar in de buurt, maar wilden graag terug naar de plek waar we vandaan kwamen. Hier woonden tenslotte onze vrienden en familie.’

Tamara mag graag op vakantie gaan en is groot liefhebster van koken en lekker eten. Ze is dan ook echt heel blij dat het winkelcentrum er eindelijk is. Maar ze mist nog wel één ding in Schuytgraaf: ‘De visboer. Die mis ik echt. Ik hoop dat we die weer krijgen, want ik haal nu bijna nooit meer vis.’

Wijkagenda

Bekijk de volledige wijkagenda


Wijkvereniging

Wijkvereniging inSchuytgraaf wil het leefplezier en het onderlinge sociale contact in de wijk bevorderen.

Lid worden

Meer informatie

Wijkbudget

Vraag het bewonersbudget Schuytgraaf aan via het formulier.

Aanvragen